Një i ri, i etur për të mësuar dhe për të kuptuar jetën, shkoi një ditë te një plak që njihej në gjithë zonën për urtësinë e tij.
— Kam lexuar shumë libra, kam dëgjuar shumë njerëz dhe kam mësuar shumë gjëra, — i tha i riu. — Por ende nuk e kuptoj: si bëhet njeriu i mençur?
Plaku e vështroi për disa çaste dhe nuk tha asgjë.
I riu mendoi se ndoshta nuk e kishte dëgjuar dhe e përsëriti pyetjen:
— Si mund të bëhem edhe unë i mençur?
Plaku buzëqeshi dhe iu përgjigj vetëm me një fjalë:
— Dëgjo.
I riu u habit.
— Vetëm kaq?
— Po, — tha plaku. — Shumica e njerëzve dëgjojnë vetëm sa për të pritur radhën e tyre për të folur. Ata nuk dëgjojnë për të kuptuar.
Pastaj vazhdoi:
— Kur je i ri, mendon se duhet të tregosh sa shumë di. Kur piqesh, kupton se ka më shumë vlerë të zbulosh atë që ende nuk di.
I riu heshti.
Plaku i tha:
— Njeriu i mençur dëgjon edhe atë me të cilin nuk është dakord. Dëgjon kritikën pa u zemëruar. Dëgjon gabimet e veta pa kërkuar menjëherë justifikime. Dhe mbi të gjitha, nuk ka frikë të thotë: “Nuk e di.”
Para se të largohej, i riu e pyeti:
— Atëherë librat nuk mjaftojnë?
Plaku buzëqeshi përsëri:
— Librat mund të të japin dije. Por mënyra se si e përdor atë dije tregon nëse ke fituar edhe urtësi.
I riu u largua atë ditë me shumë më pak fjalë në gojë, por me shumë më tepër pyetje në mendje.
Sepse ndonjëherë, njeriu nuk bëhet më i mençur duke folur më shumë, por duke mësuar kur duhet të heshtë dhe të dëgjojë, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
