Isabella Pieri ishte vetëm nëntë vjeçe kur nëna e saj, Patricia, u nda nga jeta pas një sëmundjeje të rrallë në tru. Pas kësaj humbjeje të rëndë, babai i saj, Philip Pieri, mori përsipër kujdesin për Isabellën dhe vëllain e saj më të madh.
Philip punonte me orare të zgjatura dhe largohej herët nga shtëpia. Ai përpiqej të kujdesej për çdo nevojë të fëmijëve, por rregullimi i flokëve të vajzës ishte diçka që nuk dinte ta bënte mirë. Për një periudhë, familja vendosi që Isabella t’i mbante flokët të shkurtër.
Me kalimin e kohës, Isabella vendosi t’i rriste përsëri flokët. Mirëpo, 11-vjeçarja e kishte të vështirë t’i krihte dhe t’i rregullonte vetë çdo mëngjes përpara se të nisej drejt shkollës në distriktin Alpine të shtetit amerikan të Utahut.
Një ditë, gjatë udhëtimit me autobusin e shkollës, Isabella pa shoferen Tracy Dean duke i rregulluar flokët një nxënëseje tjetër. Pas disa ditësh, ajo mblodhi guximin dhe e pyeti Tracy-n nëse mund ta ndihmonte edhe atë.
Tracy e pranoi me kënaqësi kërkesën, pasi u sigurua se edhe babai i vajzës ishte dakord. Që nga ai moment, ajo filloi të mbërrinte pak më herët në shkollë, në mënyrë që pas zbritjes së nxënësve t’i kushtonte Isabellës disa minuta për t’ia krehur dhe gërshetuar flokët.
Shoferja nuk u mjaftua vetëm me rregullimin e flokëve. Ajo i mësoi Isabellës edhe mënyrën e duhur për t’i krehur dhe mirëmbajtur ato vetë. Tracy, nënë e katër fëmijëve dhe e mbijetuar nga kanceri i gjirit, shpjegoi se përpiqej t’i trajtonte nxënësit me të njëjtin kujdes që do të dëshironte të merrnin fëmijët e saj.
Ndryshimi nuk u vu re vetëm në pamjen e Isabellës. Babai dhe mësuesja e saj treguan se vajza filloi të buzëqeshte më shumë dhe të dukej më e sigurt në vetvete. Për Philipin, ndihma e shoferes ishte një gjest i çmuar, pasi ajo bëri diçka që nuk ishte e detyruar ta bënte, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
