Gropëzat në faqe janë një prej atyre tipareve që bien menjëherë në sy, sidomos kur një person buzëqesh. Ndonëse shpesh konsiderohen thjesht një karakteristikë estetike, pas tyre qëndron një veçori në anatominë e fytyrës.
Shfaqja e gropëzave lidhet me strukturën e muskulit zygomaticus major, i cili merr pjesë në lëvizjen e cepave të gojës gjatë buzëqeshjes. Te disa njerëz, ky muskul mund të ketë një strukturë të ndarë, duke bërë që lëkura të tërhiqet dhe të krijojë gropëzën karakteristike.
Edhe trashëgimia gjenetike duket se luan rol. Gropëzat vërehen shpesh te disa pjesëtarë të së njëjtës familje, por nuk ka prova të mjaftueshme që ato të përshkruhen thjesht si një tipar i vetëm gjenetik dominant. Mënyra se si trashëgohen konsiderohet më komplekse.
Një tjetër veçori është se jo të gjithë i kanë njësoj. Disa persona kanë gropëza në të dyja faqet, ndërsa të tjerë vetëm në njërën. Edhe thellësia dhe dukshmëria e tyre ndryshojnë nga një person te tjetri.
Ato gjithashtu mund të bëhen më pak ose më shumë të dukshme me kalimin e viteve. Ndryshimet në lëkurë, muskuj dhe indin dhjamor të fytyrës mund të ndikojnë në pamjen e tyre.
Pavarësisht se në gjuhën e përditshme mund të quhen një “defekt” anatomik, gropëzat në faqe janë përgjithësisht një variacion normal i anatomisë dhe nuk përbëjnë problem shëndetësor. Pikërisht kjo veçori e vogël anatomike është kthyer, për shumë njerëz, në një tipar tërheqës të fytyrës.
