Një rrëfim i pazakontë rikthen në vëmendje një nga figurat më të diskutuara të historisë shqiptare.
Ish-kryehetuesi Qemal Lame ka folur për rrethanat që lidhen me vdekjen e Enver Hoxhës, duke sjellë detaje që, sipas tij, nuk janë bërë më parë gjerësisht publike.
Në intervistën e tij, Lame ndalet te vendi ku pretendohet se është gjetur i pajetë ish-udhëheqësi komunist dhe te momentet e para pas ngjarjes.
Çfarë ka ndodhur realisht dhe pse këto detaje vazhdojnë të ngjallin kaq shumë debat edhe dekada më vonë?
Në këtë intervistë, ish-kryehetuesi Qemal Lame rrëfen prapaskenat e rënda të regjimit komunist në Shqipëri, duke u fokusuar veçanërisht në ngjarjet misterioze rreth udhëheqjes së lartë.
Çështja e Mehmet Shehut: Lame hedh poshtë versionin zyrtar të vetëvrasjes së Mehmet Shehut, duke e cilësuar atë si një ekzekutim politik (27:49). Ai argumenton se skena e krimit ishte e montuar, duke vënë në dukje detaje teknike si pozicioni i pistoletës dhe letra e lënë, të cilën e konsideron si të falsifikuar nga ekspertët e regjimit (37:09). Ai thekson se edhe vdekja e djalit të tij, Vladimir Shehut, ishte një vrasje e organizuar për të eliminuar dëshmitarët e rrezikshëm (35:18).
Figura e Enver Hoxhës dhe Sigurimi i Shtetit: Sipas Lames, Enver Hoxha ishte modeli kryesor pas mekanizmave represivë, duke u mbështetur në modele staliniste për të eliminuar kundërshtarët. Ai shpjegon se Sigurimi i Shtetit degjeneroi në vitet ’80, duke kryer arrestime masive të njerëzve të pafajshëm për të përmbushur statistikat e Partisë (59:34). Lame tregon gjithashtu për vdekjen e Enver Hoxhës, duke deklaruar se ai u gjet i shtrirë në dysheme, jo në krevat, një detaj që u mbajt i fshehtë (17:08).
Reflektimi personal: Gjatë bisedës, Lame shpreh pendesë për shërbimin e tij në atë regjim, megjithëse sqaron se në fillimet e tij ka besuar verbërisht te idealet e komunizmit. Ai pranon përgjegjësinë e tij si pjesëtar i sistemit, por nënvizon se detyra e tij ishte të sjellë një figurë më profesionale dhe të papërlyer në hetuesi (122:36).
Në përfundim, intervista shërben si një dëshmi e drejtpërdrejtë për manipulimin e proceseve ligjore nga elita politike e asaj kohe, duke dekonstruktuar mitet e ndërtuara nga Ramiz Alia dhe kasta drejtuese e kohës.
