Momenti kur një foshnjë hap sytë për herë të parë është gjithmonë i veçantë për çdo prind. Për një nënë të re, ky çast u kthye në një kujtim që nuk do ta harronte kurrë, por jo vetëm për emocionin e lindjes.
Ajo ndodhej ende në dhomën e spitalit, me foshnjën e porsalindur pranë saj, duke pritur me padurim momentin kur vogëlushi do të hapte sytë. Pas disa minutash, foshnja lëvizi lehtë kokën dhe më në fund hapi sytë për herë të parë.
Nëna u emocionua dhe filloi ta shikonte me vëmendje. Por vetëm pak sekonda më vonë, buzëqeshja e saj u zbeh. Në njërin prej syve të foshnjës kishte një njollë të vogël kafe, të rrumbullakët, pranë pjesës së bardhë të syrit, që dukej qartë edhe pa iu afruar shumë.
Në fillim ajo mendoi se mund të ishte thjesht reflektimi i dritës së dhomës ose ndonjë hije e përkohshme. E ndryshoi pozicionin e foshnjës dhe kërkoi që drita të ulej pak, por njolla vazhdonte të ishte aty.
E shqetësuar, nëna thirri një infermiere dhe i tregoi atë që kishte vënë re. Brenda pak minutash, edhe një mjek u afrua për ta kontrolluar foshnjën. Të gjithë në dhomë u fokusuan tek ai detaj i vogël që nëna kishte dalluar menjëherë.
Pas ekzaminimit, mjeku e qetësoi. Bëhej fjalë për një njollë pigmenti kongjenitale, një shenjë që mund të jetë e pranishme që në lindje dhe që, në shumicën e rasteve, nuk paraqet problem për shikimin apo shëndetin e fëmijës.
Gjithsesi, mjekët rekomanduan që foshnja të kontrollohej periodikisht nga një okulist pediatrik, vetëm për të ndjekur nëse njolla do të ndryshonte në madhësi, formë apo ngjyrë me kalimin e kohës.
Nëna pranoi më vonë se për disa minuta kishte menduar skenarin më të keq. Por pasi mori shpjegimin e mjekëve, frika u kthye në lehtësim.
Ai detaj i vogël që kishte parë në sekondat e para kur fëmija hapi sytë, përfundoi duke u bërë një nga kujtimet më të veçanta të lindjes.
Sot, ajo thotë se sa herë sheh të birin në sy, i kujtohet pikërisht ai moment: gëzimi, frika dhe lehtësimi që përjetoi brenda vetëm pak minutash.
