TË LUTEM SHUMË KUJDESU PËR ATA SY…

363

Një vajzë e verbër ishte shumë e stresuar që nuk mund të shihte.

Ajo e urrente veten e saj për faktin që ishte e verbër, i urrente te gjitha…përveç të dashurit të saj.

Ai ishte e gjithë bota për të , ai e dashuronte shumë dhe ishte gjithmonë pranë saj.

Ajo kishte thëne që po të mund të shihte botën që ajo vetëm e ëndërronte, atëherë do të martohej me të !

Një ditë, dikush i dhuroi asaj dy sy dhe atëherë…ajo mundi te shihte botën që kaq shumë dëshironte…pa dhe te dashurin e saj !

Dhe ai e pyeti plot dëshirë…”Tani që munde të shikosh botën, do te dëshiroje të martoheshim bashkë?!

“Por vajza ngeli e habitur kur pa që edhe i dashuri i saj ishte i verbër…

Dhe vajza e tronditur nga ky fakt nuk pranoi propozimin e djalit dhe kështu ai u largua me zemër te thyer.

Pas ca kohësh…ai i dërgoi një letër…

“TË LUTEM SHUMË KUJDESU PËR ATA SY…,SE MË PËRPARA ISHA UNË AI QË SHIHJA BOTEN ME TA!!